Altemur KILIÇ  YENİÇAĞ

Bugün 10 Kasım; Mustafa Kemal Atatürk’ün ölümünün 71. Yıl dönümü... Başbakan Erdoğan doğru söylemiş, bu bir matem günü olmamalı, olmamalıydı...
Atatürk öldü diye matem tutacak yerde, mutlu olmamız ve O’nu bugün öyle anmamız gerekirdi! Ama ölümünden bunca yıl sonra, mutlu olamıyoruz işte! Tarifsiz endişeler içindeyiz; Özellikle - biz- O’nun “altın yıllarında” yaşamış olanlar için ne acı. Şimdi O’nun emanetine ihanet ediliyor ve mirası harcanıyor...
Cumhuriyetini sonuna kadar muhafaza ve müdafaa etmeye ant içmiş olanlar, şimdi, O’na ve emanetine ihanet edenler tarafından içeri tıkılmışlar. Aslında orada, Atatürk’ün  “düşünceleri”  yargılanıyor...
Ne güzel bir çizgi bant vardı; Anıtkabir’in önünde, kara gözlüklü iki adam, telsiz telefonda  “Amirim daha dışarı çıkmadı, çıkınca yakalayıp getireceğiz”  diyorlar! Kara mizah mı? Durum aynen böyle!

Bilin: Halkın ekmeğidir adalet.
Bakarsınız bol olur bu ekmek,
bakarsınız kıt,
bakarsınız doyum olmaz tadına,
bakarsınız berbat.
Azaldı mı ekmek, başlar açlık,
Bozuldu mu tadı, başlar hoşnutsuzluk boy atmaya.
Bozuk adalet yeter artık!


Acemi ellerde yoğrulan, iyi pişirilmemiş adalet yeter!
Yeter katıksız, kara kabuklu adalet!
Dura dura bayatlayan adalet yeter!


Bolsa insanın önünde ekmek, lezzetliyse,
Gözler öbür yiyeceklere yumulsa da olur.
Ama her şey bollaşmaz ki birdenbire.
Bilirsiniz, nasıl bolluk doğurur ekmek:
Adaletin ekmeğiyle beslene beslene.


Ekmek her gün gerekliyse nasıl,
Adalet de gerekli her gün,
Hem o, günde birçok kez gerekli.


Sabahtan akşama dek, iş yerinde, eğlencede,
Hele çalışırken canla başla,
Kederliyken, sevinçliyken,
Halkın ihtiyacı var pişkin, bol ekmeğe,
Günlük, has ekmeğine adaletin.


Madem adaletin ekmeği bu kadar önemli,
Onu kim pişirmeli, dostlar , söyleyin?
Öteki ekmeği kim pişiren?
Adeletin ekmeğini de 
Kendisi pişirmeli halkın,
Gündelik ekmek gibi,
Bol, pişkin, verimli.
 

                  Bertolt Brecht
            (Çev. A.Kadir – Asım Bezirci)



Yukarıda oldukça çarpıcı dizeler var. Peki biz yıllar önce yazılmış bir şiiri neden bugün tekrar gündeme getirdik. Nedeni şu: Bu satırlar Hitler Almanyası hüküm sürerken yazıldı. Şair o dönemdeki gerçekleri dile getiriyor. Fakat bugün de aynı şeye ihtiyacımız yok mu? Neden faşist bir ülkedeki insanı , iyiyi, doğruluğu, adaleti savunan aydınla biz 2009 yılında aynı kaygıları ve istekleri dillendiriyoruz? Ülkemiz karanlığa gidiyor farkında mısınız?

NOT: Yukarıdaki dizeleri dilimize çeviren aydınlarımızdan biri ve Attila İlhan’ ın yakın arkadaşı olan Asım Bezirci, Sivas Katliamında, vatan haini yobazlar tarafından alçakça katledilmiştir ve şehit olmuştur. Anısı önünde saygıyla eğiliyoruz.




 

 Falih Frıfkı ATAY  ÇANKAYA 

 (Yazı orjinalden alınmadır o yüzden yazıldığı dönemin dilinin gösterdiği özelliklere dokunmadan yayınlıyoruz)

Gerçek bir ihtilâlci karşısındayız. O sonuna kadar her şeyi göze almıştır. Kimseye ne yapacağını da söylemez. Çankaya te­pesinde kendisinden her şey beklenebilecek esrarlı bir tâli kuv­veti bağlamıştır. Muhalifleri ise, işlerin «kendiliğinden» diledik­leri gibi gelişmesini gizli gizli ve hiçbiri ortaya atılmayarak ha­zırlamaktan başka bir şey yapamamaktadırlar.

Mustafa Kemal bir ayaklanmadan korkmaz. Ordudaki zafer arkadaşlarına ve halk arasındaki mistik nüfuzuna güvenmek­tedir. Komutanına ve subaylarına tamamiyle bel bağladığı mu­hafız kıtası vardır. Çankaya, Türkiye'de tutunabilecek tek tepe olsa, bu muhafız kıtası ile ihtilâli o tepede savunacak ve oradan tekrar bütün memleketi etrafına toplıyacaktır. Bu, son silâhtır. Hiçbir zaman kullanmayacaktır. Fakat o türlü bir karar ve irade ile, Meclis koridorlarının kulaktan kulağa fısıltı ve küçük ter­tip taktikleri boy ölçüşemez.

 Dr. Handan Diker Yeditepe Üniversitesi  26 Ekim 2009  CUMHURİYET

Bu yıl 86. yıldönümünü kutladığımız Cumhuriyetimizin ilanı uzun ve güç bir süreç sonucunda gelinmiş bir son noktadır. Kurulan yeni devletin bağımsızlık bildirgesidir. Gerçekten de 28 Ekim 1923 gecesi Gazi Mustafa Kemal, İsmet İnönü ile birlikte yeni devletin bir Cumhuriyet olduğunun şeklen de açıklanması gerektiği üzerinde anlaşırlar.

ANKA   28 Ekim 2009

Genelkurmay Başkanlığı'nın resmi internet sitesinden mesajı yayınlanan Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ, Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına seslenerek, "Varolduğu günden beri bağımsızlığına kasteden düşmanları karşısında tek yürek ve tek bilek olmuş yüce ulusumuzun Ebedi Başkomutanımız Atatürk önderliğinde giriştiği bağımsızlık mücadelesinden zaferle çıkmasının ardından kurulan Cumhuriyetimizin bugün 86'ncı yıl dönümünü kutlamanın gururunu ve coşkusunu yaşıyoruz" dedi.

Rauf DENKTAŞ Yeniçağ 11/09/2009

Rıza Zelyut    19 Ağustos 2009 Güneş

 Bir savaştan sonra galip ve mağlup vardır. Galip olan, yenilene şartlarını dayatır. Şu sıralarda PKK gerek Öcalan aracılığıyla doğrudan gerek DTP aracılığıyla dolaylı olarak şartlarını Türkiye'ye dayatıyor. 'Avrupa modeli isterim, yani Kürtlerle Türkler eşit iki devlet konumuna gelmeliler. Kendi parlamentom ve silahlı kuvvetim de olmalıdır.' 
PKK sanki Türk devletini yenmiştir; ona şartlarını sıralamaktadır. Türk devleti de bu şartları nasıl yumuşatacağının hesabını yapmaktadır.
Bunu biraz daha somutlaştırırsak şunu diyebiliriz: PKK 25 sene önce başlattığı Türk Silahlı Kuvvetleri ile mücadelesini; galibiyetle noktalamış gibidir. Çünkü; dayatan PKK'dır, bu istekleri kabul etmek durumunda kalan Türkiye Cumhuriyeti, dolayısıyla da TSK'dır. Bir taraf (PKK) silah gösteriyor; şunu şunu isterim diyor; öbür taraf (Türkiye) bu istekleri kabul etmeye hazırlanıyor. 
Kimse gocunmasın ama, geldiğimiz noktaya dışarıdan bakan birisinin gördüğü manzara budur.