|
Yazar Yönetici
|
|
Cuma, 26 Aralık 2008 22:44 |
| 10 - Ä°leriye DoÄŸru | Ünlü Fransız siyasal bilimci Prof. Maurice Duverger, Türk KurtuluÅŸ Savaşı ile geliÅŸen devrim sürecini " Batı türü bir siyasal demokrasinin" kurulması için bir " aÅŸama" olarak görür ve Kemalist Modeli,sanayileÅŸmemiÅŸ ülkeler için örnek gösterir.Kemalist tek parti, bu amacı gerçekleÅŸtirmek için bir dizi devrim yapar. Atatürk'ün öncülüÄŸündeki devrimler dışa dönük yönü ile "antiemperyalist", içe dönük biçimi ile laik, halkçı, devrimci, ekonomik siyaseti ile devletçi bir devlet yapısını öngörür. Milliyetçilik KurtuluÅŸ Savaşı'nın özünü oluÅŸturan "antiemperyalist" görüÅŸlerden kaynaklanır; halkçılık devrimcilik laiklik ve devletçilik ilke ve uygulamaları ile bütünleÅŸir.
Atatürk devrim ve ilkelerini, bugün dünyanın içinde bulunduÄŸu siyasal koÅŸullar, ideolojik kutuplaÅŸmalar ve ülkemizin bugünkü siyasal ve sınıfsal özellikleri gözönünde tutularak yorumlamak gerekir. Çünkü ne dünya 1920'lerin dünyasıdır, ne de Türkiye 1920'lerin koÅŸullarını yaÅŸamaktadır. "Hayatta En Hakiki MürÅŸit ilimdir" diyen Atatürk'ün ilke ve devrimlerini, çağımızın geliÅŸmeleri içinde bilimsel yöntemlerle deÄŸerlendirmek AtatürkçülüÄŸün özüne de, sözüne de uygun düÅŸmektedir. Bilimi tek yol gösterici olarak belirleyen Atatürk'ün donmuÅŸ kalıplar içinde yorumu, önce AtatürkçülüÄŸün devrimci anlayışı ile çeliÅŸir.
Adına "Kemalist devrimler" dediÄŸimiz köklü deÄŸiÅŸimlerin amacı, toplumu çok partili düzene hazırlamaktadır. Bugün, çok partili düzenin ne olduÄŸu ve de ne olmadığı Batı'dakı örneklerle bellidir. Atatürkçülük, bu anlamda, sanayileÅŸmemiÅŸ Asya ve Afrika toplumları için bir "devrimci model" olmaktadır.
"Kemalist model'"in "proletarya diktatörlüÄŸü" ile amaç, yöntem ve sınıfsal özellikler açısından hiçbir benzerliÄŸi yoktur. Ancak "Kemalist modelin "liberal kapitalist" ve yabancı sermayeci, dış yardıma bel baÄŸlamış düzenlerle de hiçbir ilgisi yoktur. Kemalist model kendine özgü devrimci bir çizgiyi oluÅŸturmaktadır. SanayileÅŸmemiÅŸ, modern sınıfları oluÅŸmamış, feodal yapı içinde kapalı kalmış toplumsal yapıların bu az geliÅŸmiÅŸlik çemberini kırmaları için öngörülen siyasal yönetim biçimine, evrensel boyutlarda "Kemalist model" diyoruz. Ünlü siyasal bilimci Duverger'in "devrimci" niteliÄŸine dikkat çektiÄŸi "Kemalist model", bizim için yüzde yüz yerli, yüzde yüz milliyetçi ve devrimci bir "tarih mirasını" oluÅŸturmaktadır.
"Kemalist model'in kendi öz vatanında güçlenmesi, bağımsız bir siyasal yapı içinde Batı türü çok partili hayatın tek ve vazgeçilmez bir düzen olarak benimsenmesine baÄŸlıdır. Mustafa Kemal'in devrimci milliyetçiliÄŸi, "proletarya diktatörlüÄŸü" olmadığı gibi, "burjuvazinin diktatörlüÄŸü" de deÄŸildir. Bütün sınıf ve tabakaların söz ve örgütlenme haklarına sahip olmaları, bu özgürlük ortamı içinde serbest seçimlerle oluÅŸacak parlamento, Batı türü demokrasilerin ortak özellikleri olduÄŸuna göre, AtatürkçülüÄŸün amacını bu "model" ile birlikte yorumlamak gerekir. AtatürkçülüÄŸü dondurmak. AtatürkçülüÄŸü katı kalıplar içinde hapsetmek, bir bakıma Atatürk'ün ana doÄŸrultusunun yadsınması anlamına gelir.
EÄŸer, Türk toplumu Mustafa Kemal gerçeÄŸini yaÅŸamamış ve eÄŸer Atatürk adındaki bir devrimci, laiklik, milliyetçilik, halkçılık, devrimcilik, devletçilik ve cumhuriyetçilik gibi aşıları yapmamış olsaydı, bugün Türkiye en azından bir Ä°ran kasırgası içinde savrulur dururdu!
Dünyamızda ve ülkemizde yaÅŸanan her olay, mazlum uluslann, yoksul halkların yüce önderi Atatürk'ün büyüklüÄŸünü daha iyi anlatıyor, Ölümünden bunca yıl sonra bizim hangi sorunlarla baÅŸbaÅŸa olduÄŸumuzu, O'nun saÄŸlığında binbir güçlük ve engele karşın ne büyük devrimler yaptığını, ölümünden sonra da "Kemalist karşı devrim" ile yaptıklarının yok edilmek istendiÄŸini göstenyor.
Gerçek Atatürkçülere düÅŸen görev, antiemperyalist milliyetçiliÄŸin ve devrimciliÄŸin bayrağı olan Kemalist devrim bayrağını, ülkemizde ve bütün mazlum ülkelerde yeniden dalgalandırmaktır.
(Cumhuriyet, 10 Kasım 1981) |
|
